Αριστερό» χαρακτηρίζει τον αντίλογο για τα κτήρια του Πολυτεχνείου ο Μ. Βολουδάκης

«Αριστερό» χαρακτηρίζει τον αντίλογο για τα κτήρια του Πολυτεχνείου ο Μ. Βολουδάκης

Με τον «αριστερό» αντίλογο για τα κτήρια του Πολυτεχνείου τα βάζει ο πρώην βουλευτής Χανίων κ. Μανούσος Βολουδάκης, στην πρώτη του δημόσια τοποθέτηση, για το θέμα, σε δημοφιλές μέσο κοινωνικής δικτύωσης. 

Χαρακτηριστικά γράφει:

Aντε πάλι να συζητάμε στα Χανιά τα αυτονόητα. Αυτονόητο είναι ότι το Πολυτεχνείο Κρήτης μπορεί και πρέπει να αξιοποιεί την περιουσία του. «Μα πρέπει να αξιοποιείται προς όφελος της κοινωνίας», λέει ο αριστερός αντίλογος.

Δουλειά του Πολυτεχνείου, όπως και κάθε ΝΠΔΔ, είναι να εξυπηρετεί τους σκοπούς του, όχι «την κοινωνία», έτσι, γενικά ! Αν για παράδειγμα στην παλιά πόλη των Χανίων χρειάζονται παιδικές χαρές, δεν είναι δουλειά του Πολυτεχνείου να τις παρέχει.

Το Πολυτεχνείο οφείλει να αξιοποιεί την περιουσία του για να παρέχει στους φοιτητές του τις καλύτερες δυνατές σπουδές, καθώς και να προάγει την έρευνα. (Και το κάνει). «Μα πρέπει η περιουσία του να αξιοποιείται για τις ανάγκες των φοιτητών, και όχι για ξενοδοχεία» – συνεχίζει ο αριστερός αντίλογος. Ασφαλώς πρέπει να αξιοποείται με σκοπό την κάλυψη των αναγκών των φοιτητών !

Αν όμως το Πολυτεχνείο χρειάζεται π.χ. μια εστία 200 ατόμων, θα ήταν εγκληματικό λάθος να τη φτιάξει στα κτίρια της Μεραρχίας! Γιατί αξιοποιώντας τα κτίρια αυτά π.χ. ως ξενοδοχείο, θα μπορέσει να φτιάξει εστία 200 και περισσοτέρων ατόμων κάπου αλλού, και να του μείνουν και πολλά χρήματα για να καλύψει άλλες του ανάγκες, τώρα μάλιστα που η κρατική χρηματοδότηση έχει περιορισθεί δραστικά.

Ο αντίλογος δεν έχει καμιά λογική βάση – έχει μόνο την ιδεολογική βάση της μιζέριας της αριστεράς που δε θέλει να βλέπει τίποτα να δημιουργείται στον τόπο.

Εννοείται ότι όλα αυτά πρέπει να γίνουν με σεβασμό στο μνημειακό χαρακτήρα των κτιρίων, έστω κι αν το ΥΠΠΟ το θυμήθηκε αργά, έστω κι αν απέδειξε τους δεσμούς του βαθέος κράτους με τους χώρους των αντιεξουσιαστών και των μπαχαλάκηδων.

Εννοείται ακόμη ότι η όλη διαδικασία πρέπει να είναι διαφανής, σε όλα της τα στάδια και διαρκώς. Αλλά φτάνει πια με τα αυτονόητα