Φαγοπότι… τέλος

Είχαν μάθει χρόνια στην αδιαφάνεια και το φαγοπότι κάποιες Ομοσπονδίες. Ο αθλητισμός στηρίχτηκε στην πανδημία, όσο λίγα κομμάτια της κοινωνίας. Η αθλητική οικογένεια καλύφθηκε εξ αρχής από το «δίχτυ προστασίας» που απλώθηκε από την κυβέρνηση. Επιπροσθέτως, εκτός από τα οριζόντια μέτρα, εφαρμόστηκαν πρόσθετες πρόνοιες για τον αθλητισμό, μέσω στοχευμένων παρεμβάσεων.

Η Πολιτεία ανέλαβε να πληρώνει το προσωπικό των Ομοσπονδιών. Ωστόσο, υπήρχαν και αυτοί που αγνόησαν τη συμβολή της Πολιτείας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ΕΠΟ, που δεν είχε ανάγκη από τα 800άρια, καθώς εκεί το χρήμα ρέει άφθονο και δεν κρίθηκε αναγκαία η βοήθεια του κράτους. Εξάλλου ο στρατός τού ΣΥΡΙΖΑ δεν θα καταδεχόταν να παίρνει 800 ευρώ, όταν οι μισθοί είναι τριπλάσιοι, πενταπλάσιοι και δεκαπλάσιοι.

Δεν είναι μόνο η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία όμως που ακολούθησε αυτή την τακτική και πολιτική. Ήταν και άλλες Ομοσπονδίες που αρνήθηκαν τα χρήματα, αλλά μόλις ανακοινώθηκαν οι επιχορηγήσεις έκαναν παράπονα. Κάθε κατεργάρης, όμως, μπαίνει στον πάγκο του.

Πρόσθετα δίνονται 12 εκατ. ευρώ για στήριξη των ερασιτεχνικών αθλητικών σωματείων, όπως είχε δεσμευτεί ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Το ποσό θα διανεμηθεί απευθείας στα σωματεία, με διαφανή, αντικειμενικά και δίκαια κριτήρια, μέσα από το Μητρώο Αθλητικών Σωματείων.

Τα σωματεία πανηγυρίζουν, καθώς βλέπουν το χρώμα του χρήματος που τους είχε κρύψει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Όμως στις Ομοσπονδίες έχουν λόγους να θέτουν ενστάσεις, καθώς η διαχείριση του χρήματος έχει πολλές παραμέτρους ειδικά σε προεκλογική περίοδο.