Γ. Μαρακάκης: Σκοτώνονται παιδιά κι εσύ…

Δεκαπέντε παιδιά και δύο γυναίκες, που είχαν βρει καταφύγιο από τους βομβαρδισμούς σε ένα σχολείο στην Αρμπίν στην ανατολική Γούτα, σκοτώθηκαν χτες, μετά από αεροπορική επιδρομή, όπως ανέφερε το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Αν το παραπάνω είχε συμβεί στο Παρίσι, στη Βοστώνη ή στη Μαδρίτη, σήμερα, θα «ήμασταν όλοι Παριζιάνοι/Βοστωνέζοι/Μαδριλένιοι», φυσικά. Θα στολίζαμε και τα προφίλ μας με ξένα σημαιάκια.

Οχι, δε γίνεται να «είμαστε όλοι Σύριοι». Φτου κακά. Δεν πουλάει. Δεν ανταποκρίνεται στο μοντέλο, στην κουλτούρα.

Στη δυτική μας εσάνς, του εξευγενισμένου σπληνάντερου. Ασε που, εκεί, σκοτώνονται κάθε μέρα. Μπορούμε να… ταυτιστούμε κάποια άλλη στιγμή, στο κάτω-κάτω. Δε χάλασε κι ο Κόσμος. Υπάρχει χρόνος.

Δηθενιά του κερατά και ξερό πολύσπορο. Πήξαμε στο τσιτάτο απ τον Hawking, post mortem. Βλέπεις, ante mortem, τον είχαμε μελετήσει ενδελεχώς. Αμαν…! Ξεκινά το «power of love»!!! Συντονιστείτε!!!

(ο κ. Γιώργος Μαρακάκης είναι οδοντίατρος και πρώην πολιτευτής Χανίων)